Entree

 

Sabotage in de pepernotenfabriek

 

 

In heel Nederland begonnen de mensen langzamerhand weer met de voorbereidingen voor de komende sinterklaastijd. Intochten werden voorbereid. De winkels begonnen weer sintsnoepgoed in de schappen te leggen. Speelgoedwinkels verspreidden weer superdikke speelgoedboeken, zodat elk kind op tijd zijn of haar verlanglijstje klaar kan hebben. Etc. etc.

Iedereen was vrolijk en opgetogen. Iedereen …………op één na. Ergens in Nederland in een heel klein stil huisje zat in het donker bij het licht van een kaarsje een eigenaardig mannetje. Hij mompelde “Bah! Wat een rottijd komt er weer aan! Al die snotkinderen met hun vrolijke stemmetjes. En dan al die irritante sinterklaasliedjes. Bah, bah en nog eens bah! Wat zou het heerlijk zijn als de sint dit jaar eens NIET zou komen………hahaha ik verheug me al op al die droevige gezichtjes en de teleurstelling als ze lekker geen pakjes krijgen hahaha.”

Deze 'vreemde' man was een man die niet van kinderen en al hun vrolijkheid hield. Hij haatte alles wat leuk was en hij haatte gezelligheid. Dus het sinterklaasfeest was aan hem niet besteed, maar die gekke man ging zo ver in zijn haat dat hij ineens een heel gemeen plannetje had bedacht.

“Oh oh oh als dat eens zou lukken………” grijnsde hij geniepig.

En weet je wat hij van plan was? Nou, dan zal ik vlug verder vertellen……

De rare man had natuurlijk ook gehoord dat de Sint in Spanje en wel in Madrid woont, samen met zijn Pieten in een heel groot kasteel. En dat daar de meeste voorbereidingen werden getroffen voor de reis naar Nederland. In de kelders van het kasteel is een heuse speelgoedfabriek, want merendeel van de cadeaus worden in Spanje gemaakt! En achter in de kasteeltuin vol met sinaasappelbomen, staat een reusachtige pepernotenfabriek! Daarin worden honderdduizenden kilo’s pepernoten gebakken voor al die lieve kindertjes in dat koude kikkerlandje, Nederland genaamd.

Nou, om die pepernotenfabriek gaat het nou net. De man had een heel gemeen plannetje bedacht. Als hij er nou eens voor zou zorgen dat de productie van de pepernoten stil kwam te liggen. Dan zouden er geen pepernoten zijn en zonder pepernoten is het geen sinterklaasfeest en dus zou de Sint niet naar Nederland komen! En dan was hij mooi van het rotfeest verlost en kon hij genieten van alle treurige gezichten, want dat vond hij pas leuk! De volgende dag reisde de man met een last-minute reis naar Spanje en in Madrid aangekomen ging hij snel op zoek naar het kasteel van Sinterklaas. De man dacht dat hij die wel snel zou vinden, maar dat viel lelijk tegen! Het kasteel van de Sint ligt namelijk op een geheime locatie en bijna niemand weet waar. Dat heeft Sinterklaas expres gedaan, want anders komen er steeds kindjes uit Nederland met hun ouders aan de deur als ze in Spanje op vakantie zijn. Dat is natuurlijk wel hartstikke gezellig en leuk, maar als er steeds visite is, dan kan er niet doorgewerkt worden. Dan loopt alles in de soep en dan is de boel niet op tijd af voor de grote reis op de boot! Bovendien is Sinterklaas al erg oud en hij heeft in de zomermaanden echt alle rust nodig om straks in december weer veilig en gezond de daken op te gaan! Vandaar dat Sinterklaas zijn 'stekkie' uiterst geheim houdt……..

Maar voor die gemene man was dit dus allemaal erg vervelend. Hij had honger gekregen en besloot om eerst maar eens wat te gaan eten. In een donker steegje zag hij een klein restaurantje en hij besloot om daar wat paella te gaan eten. Terwijl hij zat te eten kwam de eigenaar van de zaak bij hem zitten: “Hè hè”, zei hij “Eindelijk rust! Al die vakantiegangers met hun kroost! Bah! Ik word er soms knettergek van!” De man keek verbaasd op van zijn bord. Hoorde hij dat goed? Was er nog iemand die niet van kinderen hield? Hij besloot de restauranthouder in vertrouwen te nemen en hij vertelde hem van zijn missie. “Maar nu kan ik het niet vinden” besloot hij zijn verhaal. De eigenaar begon te grijnzen en zei samenzweerderig: ”Maar ik weet het WEL!” En hij legde uit hoe hij er zo snel mogelijk kon komen. Hij had ook een goeie tip: Hij had op zolder nog een pak liggen die een van de pieten ooit per ongeluk eens in zijn zaak had laten liggen. Die mocht hij wel aantrekken en als hij dan zwarte schoensmeer op zijn gezicht zou doen, dan was hij net een ECHTE zwarte piet. Zo zou hij niet opvallen in de fabriek! De man vond het geweldig en ging zich boven vlug omkleden en verven.

Daarna ging hij op weg naar het kasteel.Toen hij er eindelijk was keek hij zijn ogen uit! Wat groot en wat veel pieten! Vlug naar de pepernotenfabriek!

“Hela jij daar!” zei ineens een piet tegen hem. De man schrok zich een hoedje.”Oeps erbij!” dacht hij “Loop niet zo te lanterfanteren, ga gauw terug naar de lopende band! Anders krijgen we nooit op tijd alle pepernoten klaar voor december!” “Sorry, ik ga al” stamelde de man en hij dacht “Pfff daar kom ik mooi van af!”

Toen hij bij de band stond haalde hij een pak met smaakstoffen in de smaak spruitjes te voorschijn. Hij gooide het in de machine en nu smaakten alle pepernoten naar……………….. spruitjes! Maar wat gebeurde daar? Er ging een alarm af en de band werd stil gezet. Vlug kwamen de test- en de proefpieten en alle ‘spruitjesnoten’ werden verwijderd. Er werd weer nieuw deeg gemaakt en de productie kon weer verder…..

“Potverjandorie!” foeterde de man in zichzelf “MISLUKT!” Toen besloot hij om de band maar stuk te maken, want zonder band geen productie. Hij zag een stok liggen en die stak hij dwars door de machine….. Ineens bleef alles stil staan en weer ging het alarm af.

“Zo zo…..en welke domme piet hebben we hier?” Dat was de stem van Sinterklaas die plotseling vlak achter de man kwam staan. De Sint was geroepen door de hoofd PepernootBakPiet toen de vreemde spruitjesnoten waren gesignaleerd. De Goedheiligman stond achter in de fabriek te kijken toen hij die vreemde piet de stok zag pakken en de machine vernielen. Meteen stapte hij eropaf! Boos stond hij nu op een antwoord te wachten. “En …kun je nog praten?” vroeg de Sint terwijl hij die domme piet bij zijn oor pakte. Hé wat was dat nou? Zijn hele mooie witte handschoen was zwart en het oor van de piet wit! Hier klopt iets niet……

Sinterklaas nam de piet/man mee naar zijn kantoor en met horten en stoten kwam het hele verhaal eruit. “Wat!” riep de Sint boos “Jij wou die lieve kleine kindertjes in Nederland hun sinterklaasfeest ontnemen?! Hoe haal je het in je hoofd?” Sinterklaas was in heel zijn leven nog nooit zo boos geweest! Voor straf moet de man zijn hele leven lang bij Sinterklaas in de fabriek blijven werken, speelgoed in elkaar zetten voor al die lieve kindertjes! En Sinterklaas kijkt er persoonlijk op toe dat hij geen rare fratsen meer uithaalt!

En de man…….. die durfde niet eens meer. Hij was zwaar onder de indruk van de Sint en…… hij begon het werk eigenlijk zelfs best leuk te vinden. Misschien mag hij wel eens mee naar Nederland om die kindjes te verwennen……

En de lopende band werd dezelfde dag nog gerepareerd en zo werden er toch nog voldoende pepernoten gebakken en kon het Sinterfeest op 5 december in Nederland gewoon zonder problemen doorgaan!