Entree

Sinterklaas en de computer.

 

Het is zomer in Spanje, de zon schijnt vrolijk over het land. Sinterklaas is op vakantie, en bijna alle pieten zijn mee. Met de stoomboot, die heeft Sinterklaas toch al. Niet alle pieten zijn op vakantie, er blijven altijd een paar pieten achter om het kasteel te bewaken.

In de kelder van het kasteel zit een zwarte Piet gebogen achter een tafeltje. Voor hem staat een klein computertje, en naast hem ligt het grote boek van Sinterklaas. Het grote boek waar alles in staat over alle kinderen, of ze lief zijn geweest, of misschien soms wel niet zo lief.
Zwarte Piet is aan het typen, zijn snelle vingers ratelen over het toetsenbord. Hij typt het hele boek over !
Zou Sinterklaas dat wel weten ? Wat is die Piet van plan ?
Van 's morgens vroeg tot heel laat is die zwarte Piet aan het typen. Tot hij, met een akelige typekramp in zijn vingers, eindelijk de laatste bladzijde heeft overgetypt.
"Zo," bromt Piet zachtjes," wat zal Sinterklaas opkijken."
Dan doet hij de computer uit en legt hij het grote boek weer netjes op zijn plek, in het nachtkastje naast het bed van Sinterklaas...

 

 

"Koud h Sinterklaas ?" Sinterklaas knikt naar zwarte Piet. Ze staan naast elkaar op het dek van de stoomboot, de kinderen staan te wuiven en de pieten zwaaien vrolijk terug. Sinterklaas wuift af en toe met zijn hand. Hij kijkt een beetje bezorgd, die goede Sint. Wat is er toch aan de hand ? Nog eens goed kijken.
Sinterklaas heeft het grote boek niet bij zich ! Het is echt waar, geen boek te zien. Sinterklaas weet dit natuurlijk al lang, hij heeft ook al een paar keer aan Piet gevraagd waar dat boek nu is.
Maar Piet geeft geen antwoord, lacht geheimzinnig en zegt dan ;" Het komt allemaal prima in orde, Sinterklaas."
Maar ja, Sint heeft zijn grote boek nog steeds niet terug.

De boot legt aan, de Pieten springen aan de kant en Sinterklaas volgt, met zijn paard. De burgemeester houdt een heel kort praatje en dan gaat de Sint naar het gemeentehuis.
Al snel wordt het donker en gaan de Sint en zijn Pieten op stap, om overal een kadootje in de schoen te doen.

Het paard staat te wiebelen op het dak, bij de eerste schoorsteen. Net als elk jaar wil de Sint zijn grote boek pakken om even te kijken of alles wel klopt. Of de kinderen niet verhuisd zijn misschien.
En de hand van de Sint grijpt mis. Geen groot boek. Helemaal niets.
"Alle speculazen nog aan toe," moppert de Sint vanachter zijn baard, "Piet, waar is dat grote boek nu gebleven ? "
Het wordt heel stil op het dak. Want als Sinterklaas 'alle speculazen nog aan toe' zegt, nou, dan is hij wel heel erg boos.
"Alles in orde, kijk, hier is het al." Glimmend van trots komt zwarte Piet naar Sinterklaas toe. In zijn hand een klein grijs doosje. "Maar Piet, dat ljkt zelfs niet op mijn grote boek. Wat is hier aan de hand?"
Sinterklaas is nu, behalve boos, ook nog verdrietig. Zonder zijn grote boek gaat alles mis.
Maar zwarte Piet gaat gewoon door. "Kijk. Zo gaat dat." Hij klapt het doosje open en drukt op een knopje. Het doosje piept en er verschijnt een vrolijk plaatje, van Sinterklaas zelf.
"Kijk, en nu typ ik het adres in en kijk, hier links staan de namen van de kinderen en daar rechts hun verlanglijstje. En druk ik op dit knopje dan staat er of ze wel lief geweest zijn en druk ik..." Piet kakelt opgewonden door, zo trots is hij op de computer. Hij hoort zelfs niet dat Sinterklaas hem vraagt om even zijn mond te houden.
Sinterklaas voelt in zijn zak, pakt een flinke stevige chocolade muis en mikt de muis recht in de kwebbelende mond van Piet.
"Hap," doet Piet. Meteen is het stil.

 

 

"Zo," zegt Sinterklaas. "Heb ik het echt goed begrepen ? Heb jij het hele grote boek in de computer gezet ?" Piet knikt en slikt snel de chocola in zijn mond weg. "Maar ik snap helemaal niets van computers. Hoe kan ik dat nu bedienen ?" Sinterklaas kijkt een beetje bedroefd.
"Echt, Sinterklaas, met een computer gaat alles vl beter en vl sneller. Ik zal het wel uitleggen." En zwarte Piet begint te vertellen.
Na vijf minuutjes snapt Sinterklaas hoe het werkt. Het is helemaal niet moeilijk. En het is een stuk sneller dan al dat bladeren in het grote boek, vooral als het een beetje waait is dat grote boek best lastig.

Sinterklaas heeft een vreselijke hekel aan computers, maar hij geeft eerlijk toe dat Piet dit best goed heeft gedaan.
"En waar is het grote boek ?" vraagt Sint.
"In Spanje," antwoordt Piet trots.
"Toch wil ik dat er een zwarte Piet naar Spanje gaat, om het boek op te halen. Ik wil mijn grote boek bij me hebben," zegt Sinterklaas. En dus gaat er een zwarte Piet op weg naar Spanje.

Sinterklaas gaat verder. Zo langzamerhand komt de hele stoet in Dichteren. Af en toe typt de Sint iets op de computer en leest dan het antwoord. Hij pakt de kadootjes en geeft ze aan de pieten die overal langs gaan.
Sint wijst op de school. "Daar moeten we ook even langs, Piet, voor de kleintjes, net als vorig jaar."
Sinterklaas typt het adres van de school in.
De computer piept even en Sint leest voor." Groep 4 en 5 zitten bij elkaar in de klas. Bij juf Jannie ? " Sint kijkt verbaasd. Hij trekt zijn wenkbrauwen op en leest verder. "En die juf 'Jannie' lust geen chocolade meer, want ze is veel te mager geworden ?? En juf Jannie gaat scheiden van haar man, en die heet Hendrik ???"
Sinterklaas kijkt Piet boos aan.
"Zelfs uit mijn hoofd weet ik nog dat groep 4 en 5 bij juf Joanne in de klas zitten. En ze gaat niet scheiden, ze gaat juist trouwen. En niet met Hendrik !!"

Piet kijkt een beetje verlegen. "Typfoutje, Sinterklaas. Het was een beetje laat toen ik aan het overtypen was."
Sinterklaas bromt een beetje.  Hij kan niet echt boos blijven, zwarte Piet kijkt heel erg sip, hij had z zijn best gedaan, de hele zomer lang. En Sinterklaas weet ook wel dat iedereen soms wel eens een typefoutje maakt. Zwarte Piet typt snel alles in op de computer en geeft hem weer aan Sinterklaas. "Zo, Sinterklaas, nu klopt alles weer."
Snel gaan ze verder, gelukkig gaat alles nu goed. Alle kadootjes komen goed terecht.

 

 

Als het licht wordt gaan ze allemaal slapen, pas als de nacht weer komt worden ze wakker om op stap te gaan.
Sinterklaas krijgt er zelfs plezier in, hij typt er vrolijk op los, en de computer blijft het maar doen.
Midden in de donkere nacht, ergens hoog op een dak gebeurt het.
Sint drukt op 'enter' en de computer gaat uit. Zomaar.
"Piet, wat is er aan de hand ?" vraagt de Sint, een beetje ongerust. Zwarte Piet komt van een schoorsteen afspringen en drukt op een knopje. Er gebeurt niets. Ook niet als Piet op alle knopjes heeft gedrukt, de computer blijft uit.
Opeens wordt Piet heel bleek. Hij fluistert iets. Sint kan het niet verstaan, en vraagt :" Wat is er aan de hand Piet ?"
Sint kijkt heel streng, en Piet durft het bijna niet te zeggen. Maar het moet toch.
"De accu is leeg," fluistert Piet heel zacht. "En de opgeladen accu ligt nog in Spanje..."

"Alle speculazen nog aan toe ! Piet, hoe moet dat nu ? Nu gaat toch alles mis ? Ik weet toch niet alles uit mijn hoofd ? Knetterende pepernoten, marsepeinen mopperpotten, stinkende chocoladeletters."
Sinterklaas is boos. Heel boos. De pieten hebben hem nog nooit zo boos gezien. Zelfs het paard wordt er onrustig van, het stampt met zijn hoef op het dak, de vonken vliegen er af. Snel neemt Piet het paard bij de teugels en leidt het naar de grond. Als het paard gaat stampen dan zakt Sinterklaas misschien wel door het dak. Dat mag natuurlijk helemaal niet gebeuren.

Met zijn hoofd naar de grond staat zwarte Piet voor Sinterklaas. Hij schaamt zich verschrikkelijk. Nu loopt alles mis. En het is zijn schuld.
Opeens hoort hij iets. Sinterklaas hoort het ook. Ver weg.
"Sinterklaas." Er komt een Piet aangerend. Hijgend staat hij stil voor het paard. "Ik heb het....vliegtuig..." Piet hijgt zo vreselijk van het harde lopen dat niemand hem verstaat. Snel geeft Sint hem een handvol pepernoten en een suikerhart, en dat helpt. Het is de Piet die het grote boek uit Spanje moest gaan halen. Hij was met het vliegtuig gegaan.
Gelukkig maar, want nu is het grote boek op tijd bij Sinterklaas.
Sinterklaas is heel opgelucht en ook niet boos meer, hij bladert even in het boek en wijst een huis aan. "Daar moet dit pakje naar binnen." Hij geeft het aan zwarte Piet, die staat zich nog steeds te schamen.

"Kom Piet, aan de slag. En volgend jaar kijken we wel weer verder."

"Ja," denkt Piet stilletjes," volgend jaar neem ik tien accu's mee !"